Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 02-08-2003
Wonderen bestaan, weet Bert de Haan
ENSCHEDE - Het was na een avondje werken als barkeeper in een café, meer dan 25 jaar geleden.
Bert de Haan wilde gaan slapen, maar hoorde plotseling een stem die hem vertelde dat hij wakker moest blijven.
Een wonder? Zondagavond doet De Haan (52) zijn verhaal in het nieuwe KRO-programma ‘Wonderen bestaan’ op Nederland 1.
Bert de Haan bleef wakker, die nacht in april 1977. Even later ging de telefoon. Het bejaardencentrum
in Haaksbergen meldde dat de opa van zijn vrouw Quinta met een zware longontsteking op bed lag.
Zo begint de bijzondere ervaring, die de Enschedeër zondagavond 3 augustus 2003 op de televisie
uit de doeken doet. Op het doek eigenlijk, want De Haan schilderde zijn belevenissen van toen voor het oog van de camera op een doek.
‘Heeft u ooit een wonder beleefd? Iets meegemaakt dat niet zomaar op toeval berust? Kunt u deze bijzondere
ervaring tot op de dag van vandaag niet logisch verklaren?’ Met deze oproep zocht de katholieke omroep voor
de nieuwe tv-serie mensen die onverklaarbare dingen hebben meegemaakt.
De Haan dacht terug aan die nacht met opa en reageerde. ‘De regisseur kwam bij me thuis en zag doeken die ik
gemaakt had’, verhaalt hij. ‘U schildert zo mooi, zei ze. Zo ontstond het idee om het verhaal voor de uitzending te schilderen.’
Welbeschouwd lijkt ook De Haans weg in de schilderwereld op zijn minst een klein wonder. De ex-eigenaar van
het Enschedese reclamebureau SIR stond twee jaar geleden met zijn vrouw in het ‘Ruurd Wiersma Huus’ voor de
naïeve schilderijen van de oud-melkvaarder. Die maakte van zijn woonkamer in het Friese Birdaard een groot,
kleurig panorama. ‘Wat zou ik dat nou graag willen kunnen, zei ik tegen mijn vrouw. Daar liep ik al bijna mijn
hele leven mee rond. Zo graag wilde ik schilderen, maar ik dacht dat ik geen talent zou hebben. Mijn vrouw vond
dat kunnen een kwestie van durf was en dat ik het moest proberen. Thuis kocht ik meteen kwasten, verf en doek.
Ik ben gaan schilderen en sindsdien niet meer gestopt. Dat was waarnaar ik altijd had verlangd.’
De naïeve kunst raakt De Haan om haar vrolijke simpelheid. ‘Je kunt de wereld maken zoals je zou willen dat’ie is.
Het water stroomt de goede kant op, de schaatsers komen over aan de andere kant, het paard van de melkboer loopt naar
de melkfabriek. Wiersma is mijn voorbeeld, maar wat hij kan, zo simpel, zo direct, dat kan ik niet. Ik voel me schilder,
geen kunstenaar.’ Toch heeft hij al werken verkocht, en hangen er ‘De Haans’ bij galerie Hamer in Amsterdam.
De durf om zijn hart te volgen kwam op een moment in het leven van Bert de Haan dat hij te maken kreeg met de ziekte van
Parkinson. ‘Dat was een schok die iets losmaakte. Ik ben losgeschud van het idee dat ik dingen die ik niet kan, niet hoef
te proberen. Bovendien heb je positieve krachten nodig om zo’n ziekte te kunnen accepteren. Die kracht put ik uit het schilderen.
Ik kan een heleboel dingen niet meer, zoals hardlopen, schaatsen, lezen, televisie kijken. Toch voel ik me rijker dan ooit. Een bevoorrecht mens, omdat ik mag schilderen. Ik heb het weleens zo verwoord: ik heb een vervelend cadeau gekregen, Parkinson, met een mooie verpakking eromheen, de schilderkunst. Soms voelt het zelfs andersom: de schilderkunst het cadeau, de ziekte de verpakking.’
Bert de Haan vertelde zijn verhaal in de uitzending van ‘Wonderen bestaan’, 3 augustus 2003, 20.13 uur, Nederland 1.
EXPOSITIES
Gezondsheidscentrum te Enschede
Galerie "De Driehoek" Weerselo
werk in consignatie Galerie Hamer Amsterdam
|
|
BERT DE HAAN
