|
Over haar werk: Haar naïeve perspectief kan zowel letterlijk als figuurlijk bekeken worden: op de (verzonnen) huis- (moes)tuin- en keukentaferelen in zomer- of winterkleed laat zij al het moderne lelijks weg. Inspiratie te over. Op het rustgevende platteland van het Groene Hollandse Hart raakt zij nooit uitgekeken. Een wanneer het te lang somber en koud in Holland is, vlucht zij in of naar wannere buitenlandse herinneringen. Edith zelf over haar werk: "Naïeve kunst wordt geboren uit handen en harten van mensen die geen weet hebben van de basiskennis op schilderstechnisch gebied" schrijft Ivan Sedej in het boek "De Naïeve Schilderkunst (IP Verlaggesellschaft, München).
Opleiding en achtergrond: Edith werkte als freelance journalist en redacteur (voor diverse reclame-, marketing-, sales promotion en culinaire tijdschriften). Zij is getrouwd met publicist/reclameman Hans Ferrée. Schildert sinds 1974 op berkenpaneel bij voorkeur op klein formaat die ook wel tot drieluikjes worden omgebouwd. Haar eerste verkooptentoonstelling dateert van 1988. In 1990 volgde een éénmanstentoonstelling die geheel werd leeg gekocht. Daarna volgde exposities in: Top of Page| |
Zo is het bij mij in 1974 ook begonnen; ik wilde graag, maar ik wist niet hoe. Sedej stelt ook dat naïeve schilders spontaan gebruik maken van traditionele zowel als hedendaagse elementen om het verhalende aspect van de voorstelling te benadrukken. Ook dat herken ik, want nog steeds wil ik iets vertellen met mijn kwastjes.Of dat gekleurd wordt door wat hij noemt "een lichte vonn van angst voor de toenemende verstedelijking", weet ik niet.Maar wel idealiseer ik het verleden; alles wat ik lelijk vind laat ik weg.