Tien jaar later, 1973, hield hij de nuchtere zakenwereld voor gezien en verkocht zijn zaak om de roep van zijn hart te volgen. Hij vertrok naar Zuid-Spanje om zich daar geheel aan de schilderkunst te gaan wijden.

Na een aantal fases doorlopen te hebben, van abstract tot surrealisme, vond hij uiteindelijk de voor hem ideale stijl in het bewust schilderen van Naïeven.

Hierin kon hij zijn gevoel van eerlijkheid, hang naar romantiek van het verleden en voorkeur voor detail combineren met droom landschappen, leuke en/of mooie gebouwen en vele altijd in beweging zijn de mensen, waarbij vooral heldere en vrolijke kleuren gebruikt worden. Gezien de maten van de meeste schilderijen en de detaillering die in de loop der jaren vervolmaakt is, zou je eigenlijk van miniatuur naïeven kunnen spreken.

Van 1973 tot 1983 werkte Fred Breebaart in zijn eigen galerie in Mijas-Malaga in Spanje. In '83 vestigde hij zich weer in Delft. Het is toen dat ook zijn Curaçaose jeugdherinneringen om aandacht vroegen en de groeiende behoefde hiermee iets te doen uiteindelijk in 1990 tot een eerste expositie op het eiland leiden. Sindsdien is hij diverse malen op Curaçao geweest, altijd terugkerend met stapels foto's en een hoofd vol nieuwe ideeën.

Was het Hennie Blok die Fred zijn eerste expositie op Curaçao gaf en de eerste jaren presenteerde nu is het Popi Verboom met haar Gallery Alma Blou die het werk vertegenwoordigt op het eiland.
Hoewel hij af en toe een paar dagen "vrij" neemt van het naïeve "gepriegel" en eens een andere vorm van schilderen hanteert, blijft zijn grote liefde het detaillistische van de miniatuur- naïeven.

Uitgangspunt bij mijn werk is het maken van een schilderij dat er van een afstand blij uitziet, waarbij altijd meer mensen aanwezig zijn dan verantwoord is en uitnodigt tot nadere bestudering van details en grapjes, zodat er een glimlach wordt losgemaakt bij de aanschouwer.

Deze glimlach, die blijft terugkomen bij het(her)ontdekken van details, is mijn drijfveer en voornaamste beloning.


Website van Fred Breebaart

In '83 he came back to Delft in the Netherlands. It is then that the memories of his childhood in Curaçao came in his mind again and the growing need he felled resulted finally in 1990 to a exhibition on the isle.
Since then he's been more then ones on Curaçao, always returning home with piles of photo's and a head full with new ideas. Was it Henny Blok who gave Fred his first exhibition and represented him in the first years, now it is Popi Verboom with her Gallery Alma Blou representing Fred Breebaart on the isle of Curaçao.

He says: "The reason for me to paint the way I do is that a painting should look joyful in its surrounding, whereby there are always more people present then could reasonably be expected in the situation inviting to a close look of the details and little jokes, so that a smile will show by the spectator.
This smile that keeps coming back with (re) discovering more details, is to me the most important incentive and reward I get."